X
تبلیغات
Silent Zone
زندگینامه

داریوش در ۱۵ بهمن سال ۱۳۲۹ خورشیدی در میانه به دنیا آمد. پدرش محمود اقبالی، از ملاکان آذربایجان بود. داریوش دوران کودکی را در میانه، زادگاه پدر و مادرش گذراند. اولین بار در ۹ سالگی در جشنی در مدرسه شهرآرا به روی صحنه رفت. دوران دبیرستان را در دبیرستانهایی همچون دبیرستان فارابی، دبیرستان کرج، دبیرستان رازی دبیرستان سنندج، و دبیرستان آزادگان تهران پارس گذراند و در مراسم هنری به اجرای برنامههای هنری می پرداخت.

در ۱۳۴۹ با حسن خیاطباشی آشنا میشود و همین ورود رسمی او به موسیقی حرفهای است. در همین سال او با ترانهٔ به من نگو دوست دارم به شهرت میرسد. لازم به توضیح است که اولین نرانه مستقل او ترانه نبسته پیمان بوده است از علی گزرسز (رها) داریوش در روز ششم شهریور ماه ۱۳۵۳ توسط س-ا-ز-م-ا-ن امنیت ش-ا-هنشاهی دستگیر و مدت ۹ ماه در ز-ن-د-ا-ن میماند، در همان روز روزنامه اطلاعات عکسی از او به چاپ میرساند که پلیس مدعی شده بود که او را به جرم مصرف ونگهداری ی مواد مخدر دستگیر کرده است که آن مطلب دروغ محض بود وساواک او را به خاطر اجرای ترانه های س-ی-ا-س-ی اش مثل جنگل ، پریا، رهایی و گل گندم به ز-ن-د-ا-ن انداخته بود .

با سر کار آمدن جمهوری اسلامی، داریوش نیز مانند اکثر خوانندگان پاپ ایرانی آن زمان، از کشور خارج شد و در مهر ماه ۱۳۵۷ (۱۹۷۸) به انگلستان و به شهر برموس نقل مکان کرد و پس از دوسال اقامت در آنجا به دعوت احمد محمودعازم آ-م-ر-ی-ک-ا شد.

در دهه هفتاد خورشیدی ترانهای از داریوش با عنوان به بچههامون چی بگیم با شعر اردلان سرفراز باز دوباره بر سر زبانها افتاد.
گناه هر چی که گذشت به گردن ما بود و هست
از ما اگه بتی شکست بتهای تازه جاش نشست

داریوش در سالهای اخیر در خارج از ایران فعال بوده و در آ-م-ر-ی-ک-ا، انگلستان، آلمان، کانادا، و ژاپن کنسرتهایی اجرا کرده است.

او که خود مدتها معتاد بود (بنا بر اظهارات خودش)، اعتیاد را ترک کرد و به عنوان فعال ضد اعتیاد نیز فعالیت میکند و از همین رو به همراه جمع دیگری س-ا-ز-م-ا-ن مرکز بهبودی ایرانیان را تأسیس کرده است. و با کمک شخصی بنام خشایار سایت بهبودی و بهبودی چت را تأسیس کرد سپس بعدها با تأسیس بنیاد آینه و عضویت در عفو بین الملل بر فعالیتهای اجتماعی خود افزود.

ترانهها

داریوش با سبک صدایی خاص و استفاده از مضامینی همچون آزادی، صلح و عشق طرفداران خاص خود را داشته است و دارد.

شعرهای ترانههایش از شاعرانی مانند مولوی، حافظ، احمد شاملو، نادر نادر-پور، حسین منزوی و سیمین بهبهانی و ترانهسرایانی همچون اردلان سرفراز، شهیار قنبری و ایرج جنتی عطایی است. وی با آهنگسازان بنامی چون جلیل و فرید زلاند، بابک بیات، اسفندیار منفردزاده، واروژان ، حسن شماعی زاده و بابک افشار همکاری داشته است.

از جمله ماندگارترین آثار داریوش میتوان به ترانههای دستهای تو و چشم من و دوباره میسازمت وطن و "بچه ها" و "خونه" اشاره کرد.

کارهای داریوش شامل بیش از ۲۰۰ ترانه در ۲۵ آلبوم است.

وی چند سالی است که از جامعه هنری در لوسآنجلس فاصله گرفته است و آثار خود را تنها از طریق شرکت پخش ترانه شخصی خود و نیز اینترنت منتشر میکند.

فعالیتهای س-ی-ا-س-ی - اجتماعی

داریوش چه در زمان سلطنت محمدرضا ش-ا-ه پ-ه-ل-و-ی و چه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به مخالفت با روش زمامداران حاکم بر ایران پرداخت و به همین دلیل به ز-ن-د-ا-ن افتاد. وی در زمان حکومت پ-ه-ل-و-ی قصد خروج از کشور داشت که با آن موافقت نشد. حمله به وی باعث شد تا برای معالجه به وی اجازه خروج داده شود و بنا بر این در زمان انقلاب وی در ایران نبود. پس از آن نیز وی به کشور بازنگشت

وی در طی سالهای غربت همواره از پناهجویان ایرانی حمایت کرده است و در تظاهراتهای حمایت از این افراد فعال بوده است.و نیز با تشکیل بنیادهایی همچون آینه به حمایت از معتادان برخاسته است.

اعتیاد

در دهه پنجاه خورشیدی شخصی با حمله به داریوش بر صورت او اسید پاشید و وی مدتی در بیمارستان بستری شد. برای کاهش درد به وی مرفین داده میشد و تکرار این کار باعث شد تا وی گرفتار اعتیاد به مواد مخدر شود. به گفته خود داریوش تا قبل از این ماجرا آشنایی وی با مواد مخدر اندک بوده است.

پس از سالها اعتیاد وی سرانجام تصمیم به ترک میگیرد و به کمک متخصصان موفق میشود اعتیاد را ترک کند. اولین برنامه رسمی داریوش بنام آینه در رادیو AFN (میبدی) بود و در سال 2003 با همکاری شخصی بنام خشایار سایت بهبودی را که اولین وب سایت ایرانی برای کمک به معتادان و خانواده ها بود را در سال 2003 راه اندازی کرد و سپس با همکاری دو پزشک بنیادی به نام آینه تأسیس میکند تا به یاری معتادان برود. گفته میشود از زمان تأسیس این بنیاد تاکنون نزدیک به ۴۰ هزار نفر ترک اعتیاد کردهاند. بعد از رادیو وی تصمیم به گسترش کار خود می گیرد و برنامه آینه را در تلویزیون های 24 ساعته ادامه می دهد وی همچنین در همایشها و کنفرانسهای متعدد ترک اعتیاد شرکت کرده است.

[ 90/04/31 ] [ 2:29 بعد از ظهر ] [ Quiet man ]

[ ]

زندگی چیست ؟
اگر خنده است چرا گریه میكنیم ؟
اگر گریه است چرا خنده میكنیم ؟
اگر مر گ است چرا زندگی می كنیم ؟
اگر زندگی است چرا می میریم ؟
اگه عشق است چرا به آن نمی رسیم ؟
اگه عشق نیست چرا عاشقیم


دکتر علی شریعتی

[ 90/04/30 ] [ 9:59 بعد از ظهر ] [ Quiet man ]

[ ]

چه ها این اهنگ خیلی جدید نیست ولی خیلی خاطره انگیزه و دوست داشتنی.و خیلی معنی داره
بی ربط به امروز هم نیست
اینم هدیه من به شما واسه تولد نجات دهنده مردم جهان امام زمان (عج)

به امید اومدن یه روز خوب واسه همه ما

[ 90/04/26 ] [ 9:10 بعد از ظهر ] [ Quiet man ]

[ ]

نیمه شعبان بود


مکه آن شب همه جا تابان بود


شب ممتاز و پر از رازی بود


چه شب نازی بود


سامره منتظر مهمان بود


لیک از چشم بشر پنهان بود


میهمان حجت حق


وارث سلسله مظلومین


پسر ثارا...


میزبان نور دگر از الله


حسن عسگری فرزند علی شیر خدا


حامل نور، عروس زهرا


مادرش دختر شمعون وفا


جانشین عیسی


نرجس با تقوی


******


چه شبی بود چه غوغایی بود


به سماوات گل آرایی بود


کره ارض تماشایی بود


شب نخوابید ز شوق دیدار


چون که آگه شده بود از اسرار


مژده میداد به فجر از رخ یار


در طلوعش بشود طالع یار


******


نو عروس حامله بود


لیک در وی اثر حمل نبود


عسگری داد به عمش پیغام


زایمان هست پگاهان اتمام


شب تو بیتوته کن افطار بمان


یاور نرجس و بر ما احسان


عمه تردید نمود


شک و شبهه به دلش راه گشود


ناگهان بانک رسید


بانک مولایش بود


عمه جان ،


شک و تردید به خود راه مده


وعده حق نزدیک


پسری آیدو نیک


*****


قائم آل محمد متولد گردید


قائم آل محمد متولد گردید


*******


حال این حرف من است


این تقاضا ز من مسکین است


بار الهی گله دارم زتو من معبودا


عرشیان عاشق مهدی بودند


اذن دادی به زیارت همه نائل گردند


بارالهی گر چه در نیمه شعبان جشن است


همه جا گلرنگ است


به خدا دل به ظهورت تنگ است


*******


به اب انت و امی مهدی


سروجانم به فدایت مهدی

[ 90/04/24 ] [ 11:48 قبل از ظهر ] [ Quiet man ]

[ ]

سلام علیکم

من حمید هستم دوست علیرضا

امروز وبلاکش رو داد به من امیدوارم بتونم مث علیرضا مطالب جالبی رو براتون بذارم تو وبلاکم 

اینم یه ترانه زیبا از استاد داریوش که من خودم عاشقش هستم امیدوارم خوشتون بیاد

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

اي گل تازه كه بويي ز  وفا      نيست تورا           خبر از سرزنش خار جفا  نيست  تو    را

رحم بر بلبل بي برگ و نوا      نيست تو را          التفاتي به اسيران  بلا   نيست    تو     را

ما اسير غم  و  اصلا  غم  ما   نيست تو را         با اسير غم خود رحم چرا نيست   تو    را

                                      فارغ  از  عاشق  غمناك  نمي‌بايد بود

                                      جان من اين همه  بي‌باك  نمي‌بايد بود

 

همچو گل چند به روز همه خندان     باشي          همره غير  به  گلگشت   گلستان    باشي 

هر  زمان با  دگري   دست و گريبان  باشي          زآن بينديش كه از كرده پشيمان     باشي

جمع با جمع نباشند و  پريشان  باشي       ياد حيراني ما آري و  حيران  باشي

                                      ما نباشيم كه باشد   كه    جفاي  تو كشد

                                      به جفا سازد و   صد جور براي  تو كشد

 

شب به   كاشانه   اغيار   نمي‌بايد        بود          غير  را  شمع  شب  تا ر  نمي‌بايد     بود

همه‌جا با همه  كس   يار    نمي‌بايد      بود           يار   اغيار   دل   آزار   نــمي‌بايــد    بود

تشنه   خون  من  زار   نمي‌بايد   بود        تا به اين مرتبه خونخوار  نمي‌بايد    بود

                                      من اگر  كشته شوم باعث بدنامي توست

                                      موجب شهرت بي‌باكي وخودكامي توست

 

ديگري  جز تو  مرا اين  همه   آزار    نكرد           جز تو كس در نظر  خلق  مرا  خار  نكرد

آنچه  كردي تو به من هيچ ستمكار      نكرد           هيچ  سنگين  دل  بيدادگر  اين  كار  نكرد

اين ستمها دگري  با   من   بيمار نكرد       هيچ كس اين همه آزار من زا نكرد 

                                      گر ز آزردن من هست غرض مردن  من 

                                      مردم ،  آزار  مكش  از  پي   آزردن  من

 

جان من سنگدلي، دل به تو دادن   غلط است           بر سر راه تو چون خاك فتادن غلط است   

چشم اميد  به روي توگشادن غلط است        روي پرگرد به راه تو نهادن  غلط است 

رفتن اولاست زكوي تو ،  ستادن   غلط است           جان شيرين به تمناي تو دادن غلط است 

                                      تو نه  آني  كه  غم  عاشق  زارت  باشد

                                      چون شود  خاك  بر آن خاك گذارت باشد

 

مدتي  هست  كه  حيرانم  و   تدبيري نيست             عاشق بي‌سر و سامانم و تدبيري  نيست

از  غمت سر به  گريبانم  و   تدبيري نيست             خون دل رفته به  دامانم و تدبيري نيست

از  جفاي تو  بدينسانم   و     تدبيري نيست              چه توان كرد پشيمانم  و  تدبيري نيست

                                      شرح  ماندگي   خود  به  كه  تقـرير  كنم

                                      عاجزم  من  چـــيست  چــه  تدبـير    كنم

 

نخل  نو خيز  گلستان  جهان    بسيار  است             گل اين باغ بسي، سرو روان بسيار است

جان من همچو تو   غارتگر      بسيار است             ترك زرين  كمر  موي  ميان بسيار است

با لب همچو شكر تنگ دهان      بسيار است             نه كه غير از  تو جواني است، جوان بسيار است

                                      ديگري   اين   همه بيداد به عاشق نكنـــد

                                      قصـــــد آزردن  ياران   مـــــوافق   نكنـــد

 

مدتي  هست     در آزرم  و  مي‌داني      تو              به كمند تو گرفتارم  و  مي‌داني تو

از  غم  عشق   تو  بيمارم    مي‌داني      تو              داغ  عشق تو به جان دارم و مي‌داني تو

خون دل از   مژه مي‌بارم و   مي‌داني      تو              از  براي  تو  چنين  زارم  و مي‌داني تو

                                 از زبان تو  حـــــديثي  نشـــنودم هرگـــــز

                                 از تو شرمنده يــك حرف  نبـــودم هرگــــز

 

مكن آن  نوع  كه  آزرده   شوم از     خويت              دست بر دل نهم و پا كشم از كويت

گوشه‌اي  گيرم  و  من  بعد نيايم       سويت              نكنم  بار  دگــر ياد قــد  دلــجويت

ديده   پوشم   ز    تماشاي   رخ      نيكويت               سخني گويم و  شرمنده شوم  از  رويت 

                                  بشنو پند و مكن  قـــصد دل آزرده خويش

                                          ورنه بسيار پشيمان شوي از كرده خويش

 

چند صبح آيم و از خاك درت شام روم                  از سركوي تو خود كام به نـــاكم روم

صد دعــا گويم و آزرده به دشنـام روم                  از پي‌ات آيم و با من نشوي رام روم

دور ددور از تو من تيره سرانجام روم                  نبود زهره كه همراه تو يك گـام روم

                             كس چرا اين هم سنـــگين دل و بدخو مزن

                             جان من اين روشي نيســـــت كه نيكو باشد

 

از چه با من نشوي يار چه مي‌پرهيزي                 يار شو با من بيمـــار چــه مي‌پرهيزي

چيست مانع ز من  زار چه مي‌پرهيزي                 بگشا لعل شكــــربــــا چــه مي‌پرهيزي

حرف زن اي بت خونخوار چه مي‌پرهيزي                   نه حديثي كنــي اظهــــار چــــه مي‌پرهيزي

                              كه تو را گفت به ارباب وفـــــا حـــرف مزن

                              چين بر ابر و زن و يك بار به ما جرف مزن

 

درد  من  كشته  شــــمشير  بلا مي‌داند                 سوز مـن سوخـــته‌ي داغ جـفا مــي‌داند

مسكنم ساكن صـحراي  فنا  مي‌داند          همه‌كس حال من بي سروپا مـي‌داند

پاكبازم   همه كس  طـور  مـرا  مي‌داند                عاشقي همچو من‌ات نيسـت خـدا مــي‌داند

                               چاره‌ي من كن و مــگذار كـــه بيچاره شوم

                               سرخود گــيــرم و از كـــوي تـو آواره شوم

 

از سركوي تو با ديده تر خـــواهم رفت                 چهره آلـوده به خوناب جگر خواهم رفت

تا نظر مي‌كني از پيش نظر خـــواهم رفت              گر نرفتـم  ز درت شام، سـحر خواهم رفت

نه كه اين بار چو هر بار  دگــر خواهم رفت                   نيست بـاز آمدنم بـــاز اگـــــر خـــواهم رفت

                              از جـــفاي تـــو مـــــن زار چــــو رفتم، رفتم

                               لطف كن لطف كه اين بار چـــــو رفتم، رفتم

 

چند در كوي تو با خـــاك بــــرابر باشم             چـــــند پامــــال جـــفاي تو ستمگر باشم

چند پيش تو، به قدر از همــه كمتر باشم          از تــو چند اي بت بـــدكيش مـــــكدر باشم

مي‌روم تا به سجـــود بت  ديگر باشم               باز اگــر سجده كنم پيش تو كافر باشم

                              خود بگو كه از تو كشم نـــاز و تغافــل تا كي          

                               طاقتم نيست كه از اين بيش تحــــمــل تا كي

 

 

سبزه دامن نسرين تــو را  بنــــد ه شوم             ابـــتداي خــــط مشكين تو را بنده شـوم

چين بر ابروزدن و كين تو را بنده شوم              گره ابروي پـــــرچـين تو را بنده شـوم

حرف ناگفتن و تمكين  تــو را بنده شوم              طرز محبوبي و آييــن تو را بنده شـوم

                              الله، الله، ز كه ايــن قـــــاعـــــده اندخـــــته‌اي

                              كيست استاد تــو ايــنهــــا ز كه آموختـــــه‌اي

 

 

اين همه جور كه مـن از پي هم مي‌بينم                زود خود را به سـر كـوي عدم مـي‌بينم

ديگران راحت و مـن اين همه غم مي‌بينم             همه‌كس خرم و مـــن درد و الــــم مـي‌بينم

لطف بسيار طمــــع دارم و كــم مي‌بينم                 هستم آزرده و بسـيــــار ستـــم مـي‌بينم

                               خرده بر حرف درشـــــت مــــن آزرده مگير

                               حرف آزرده درشتانه بــــود، خـــــرده مگير

 

آن‌چنان باش كه من از تو شكايت نكنم                  از تو قطع طمع لـــطف و  عنايت نـكنم

پيش مـــردم زجـــفاي تو حــكايت نكنم                   همه جا قصه‌ي درد تــــو  روايت نـكنم

ديگر اين قصــــه بي حد و نهايت نكنم                   خويش را شهره هر شــهر و ولايت نـكنم

                                خوش كني خاطر وحشي به نگاهي سهل است

                                 سوي تو گوشه‌ي چشمي    ز تو   گاهي    سهل است

[ 90/04/23 ] [ 5:8 بعد از ظهر ] [ Quiet man ]

[ ]

سلام دوستان طبق تصمیمی که گرفتم با دوستم از این به بعد من از وبلاکم میرم و این وبلاک رو به دوستم حمید میدم

و دیگه به این وبلاک سر نمیزنم

خوبی بدی از من علیرضا دیدین حلالم کنید انشالله خدا به همه کمک کنه .

پنج شنبه سالگرد بابامه و از همتون میخام واسش یه صلوات و فاتحه بفرستین.

و در اخر یه بیت شعر تقدیم به اونی که رفت و خودش میدونه باهاش هستم:


میرم که دیگه فاصله

زیاده بین تو و من

خوب میدونی تو زندگی

چقد بدی کردی به من

تو اوج بی کسی رفتی

نمیبخشم تو رو هرگز

تو هم تنهای تنها باش

برو عشقم خداحافظ


خداحافظ به همه ........


[ 90/04/21 ] [ 7:12 بعد از ظهر ] [ Quiet man ]

[ ]

من نگرانم واسه تو
می سپارمت دست خدا
چه انتظار تلخیه
اگه دوستم داشتی بیا
اگه نمونی می مونم
می ری یه روزی می دونم
واسه دلتنگیامون
می میرم و باز می خونم
به چشمای خوت قسم
دیگه بهت نمی رسم
اومدنت خیالیه
توی دلم په حالیه
به چشمای خوت قسم

[ 90/04/17 ] [ 8:19 بعد از ظهر ] [ Quiet man ]

[ ]

سلام

داره کم کم روزای اخر میرسه

طبق قولی که دادم یا در وبلاکو تخته میکنم یا میدمش به یکی دیگه

ولی این هفته اخرین هفته ای هست که خودم اپ میکنم

میخام سالروز فوت بابام از وبلاکم برم

خیلی دلم واسه بابام تنگ شده

کاش بودش تو این موقعیت یه پشتوانه خوب بود واسم

حالا یه سوال از شما دوستان عزیزم که هیچ وقت تنهام نذاشتین:

به نظر شما وبلاکو تعطیل کنم؟

یا بدمش به دوستم؟


دوباره همه ي خوشحاليهام بهم ريخت...

دوباره آجرهايي كه روي هم گذاشته بودم ريختن پايين...

همه چي بهم ريخت...

هيچ حسي نيست...

فقط حس آزار......

من دلتنگ و تو رها...

من پريشونو تو بي خيال...

تموم شد...تموم شد...

گفته بودن دلت جاي ديگست...

حالا تو دلت جاي ديگست...

حالا من موندم و خودم...

من موندم و عشق بي پاياني كه توي وجودمه...

ديگه حالا من و خدا مونديم فقط...

ديگه حالا زندگي شد يه اجبار...

ديگه حالا فقط ميخوام سكوت كنم...

ديگه حالا فقط ميخوام با خدا حرف بزنم...

ديگه حالا فقط سرمو ميذارم كف زمين خدا و واسه خودم لالايي ميخونم...

لالالالا بخواب امشب تو تنها...

لالالالا بخواب امشب تو بي مرهم...

لالالالا اون رفت...بخواب امشب تو تنها...

لالالالا تموم شد...بخواب امشب توي سكوت...

لالالالا نكن گريه نداري تو مرهم...

لالالالا نگاه كن به ستاره...ستاره ديگه نوري نداره...

لالالا بخواب امشب تو تنها...تو بي مرهم...

لالالالا بخواب...دنيا سر ناسازگاري داره با ما....

لالالالا بخواب...دلت خيلي صبوره...

لالالالا بخواب...داره آتيش ميگيره جونم...

لالالالا بخواب...عاشق هميشه تنهاست...

لالالالا ماه رو نگاه كن....ببين هميشه گوشه ي آسمون تنهاست...

لالالالا دروغه...اشتباهه....

لالالالا چقدر تلخه جدايي....

لالالالابخواب... دروغ ميگي به دل كه برميگرده....

لالالالا بخواب...اون بيخياله...

لالالالا يكي لبهاش تو خوابم غرق خندست...يكي پلكاش تو خوابم خيسه خيسه...

لالالالا بخواب...امشب تو تنها...

لالالالا اونيكه بيدارت نگه داشت خدا كنه خواب باشه با خنده...

لالالالا بخواب...چشماتو ديگه باز نكن...

لالالالا نميتونم بخوابم...آخه خيلي دلتنگم...

لالالالا نميتونم بخوابم...آخه امشب واسه خدام فقط سكوت دارم...

آخه امشب فقط دارم نگاش ميكنم...

لالالالا بخواب...ديگه آرزويي نمونده...

لالالالا بخواب...همه چي تموم شد...تموم شد...

لالالالا بخواب امشب...جدايي اومد و با خودش بردهمه چيو...

لالالالا بخواب...شايد تو خوابت بود...شايد ديدي دوباره اون خنده هارو...

لالالالايي...لالالالايي...

تموم شد رفت...اونكه زندگيت بود رفت...

اونكه نفسهات بود رفت...رفت...رفت...

خوش به حالش...كاش بدونه قدرتو...كاش نذاره غمگين بشي...كاش نذاره...

خداحافظ گل زيبا...

توي كوير زندگيم جاي تو نيست...

جاي تو توي باغه...

كوير ناراحته...آخه هميشه دلش به گل زيباش خوش بود...

ديگه بهش نميگفتن كوير به خاطر اون گل...
اما حالا بازم شد يه كوير...فقط كوير...تنهاي تنها

[ 90/04/16 ] [ 12:44 بعد از ظهر ] [ Quiet man ]

[ ]


تویه چشمات میشه گم شد وقتی تو فکر فراری


سوسویه شب لب دریا از تو مونده یادگاری


شعرو شرم و شوق و شرجی همه شاهدند که بودیم


لحظه های رو لحظه لحظه من و تو باهم می خوندیم


تو وجودت مهربونه ، مهربون مثل عبادت


واسه من که از تو دورم که به رویات کردم عادت


نفسی که بنده جونه ، جونه تازه واسه بودن


مثل باور یه آهنگ یه ترانه واسه خوندن


تو وجودت مهربونه ، تو وجودت مهربونه


ریه هام پر شده از تو بی تو هر لحظه عذابه


حتی با فکر نبودت شب و روز حالم خرابه


بغض معصوم و نجیبت من و قانع کرد کمت شم


ممنونم اجازه دادی با تو درگیره غمت شم


و وجودت مهربونه ، مهربون مثل عبادت


واسه من که از تو دورم که به رویات کردم عادت


نفسی که بنده جونه ، جونه تازه واسه بودن


مثل باور یه آهنگ یه ترانه واسه خوندن


تو وجودت مهربونه ، تو وجودت مهربونه

[ 90/04/13 ] [ 9:22 بعد از ظهر ] [ Quiet man ]

[ ]



مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ،